آثار و بركات وجودى امام(عليه السلام)

احاديث و روايات از پيامبر اكرم و ائمه(عليهم السلام) در جواب و پاسخ اين گونه پرسش ها فراوان است كه ذكر آن در اين مختصر نمى گنجد، لكن از باب نمونه به عنوان تيمّن و تبرّك، حديثى را از امام سجّاد(عليه السلام) كه بيانگر پاره اى از بركات وجودى امام(عليه السلام) است، ذكر مى كنيم:

سليمان از امام صادق(عليه السلام) و آن حضرت از پدر بزرگوارش امام باقر(عليه السلام)و آن حضرت از امام زين العابدين نقل مى كند كه حضرتش فرمودند:

«نحن أئمّة المسلمين، و حجج اللّه على العالمين، و سادة المؤمنين وقادة الغرّ المحجّلين، و موالي المؤمنين، و نحن أمان لأهل الأرض كما أنّ النّجوم أمان لأهل السماء، و نحن الّذين بنا يمسك اللّه السماء أن تقع على الأرض إلاّ بإذنه، و بنا يمسك الأرض أن تميد بأهلها، و بنا ينزل الغيث، و تنشر الرحمة، و تخرج بركات الأرض، و لولا ما في الأرض منّا لساخت بأهلها».

ثمّ قال: و لم تخل الأرض منذ خلق اللّه آدم من حجّة اللّه فيها ظاهر مشهور أو غائب مستور^([3])، ولا تخلو إلى أن تقوم الساعة من حجّة اللّه فيها، ولولا ذلك لم يعبد الله.

قال سليمان، فقلت للصادق(عليه السلام): فكيف ينتفع الناس بالحجّة الغائب المستور؟

قال: «كما ينتفعون بالشمس إذا سترها السحاب».^([4])

«ما (اهل بيت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)) پيشوايان امت اسلام، حجت هاى خدا بر جهانيان، آقاى اهل ايمان، پيشتواى روسفيدان و سرپرست مؤمنانيم. ما امان براى اهل زمين هستيم، همچنان كه ستارگان امان براى اهل آسمانند. ما كسانى هستيم كه خدا به واسطه ما آسمان را بر فراز زمين نگه داشت و اهل زمين را از هلاكت نجات بخشيده است. به واسطه ما باران مى بارد و رحمت خدا منتشر مى شود و زمين بركاتش را بيرون مى آورد و اگر نبود در هر عصر و زمانى امامى از ما اهل بيت در زمين، زمين اهلش را فرو مى برد و هلاك مى كرد.

سپس فرمودند: از هنگام خلقت آدم تا قيامت، زمين از حجت خدا خالى نبوده و نخواهد بود; خواه حجتش در ميان مردم آشكار و معروف باشد يا غايب و ناپيدا. خدا در زمين عبادت نمى گرديد».

سليمان گويد: از امام صادق(عليه السلام) پرسيدم كه مردم در زمان غيبت چگونه از امام غايب بهره مند مى شوند؟

آن حضرت فرمود: «همچنان كه از خورشيد هنگامى كه در پشت ابرها است، بهره مند مى گردند».

مفاد بيان امام(عليه السلام) در اين حديث، سه بخش است:

بخش اول درموقعيّت ائمه(عليهم السلام) از جهت مقام ومنصب الهى آن هاست كه پيشوايان راستين اسلام پس از پيامبر گرامى حجت هاى خدا بر تمام عالميان و سيّد و آقاى اهل ايمان هستند كه به فرمان خداى سبحان به وسيله پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) به جامعه اسلامى معرّفى گرديده و براى هدايت و رهبرى همه انسان ها در تمامى قرون و اعصار تعيين گشته اند.

در بخش دوم از فرمايش امام سجاد(عليه السلام) پاره اى از بركات وجودى ائمه اطهار(عليهم السلام)بيان شده است كه اختصاص به زمان حضور امام(عليه السلام) ندارد. زيرا آثار و بركات آن حضرت چنان گسترده است كه شامل زمان حضور و غيبت مى شود.

در بخش سوم از فرمايش امام سجاد(عليه السلام)، به چند نكته اساسى اشاره شده است:

الف) اگر امامى از اهل بيت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) در زمين نباشد، زمين اهلش را نابود مى كند.

ب) اين كه خالى نبودن زمين از حجت خدا، يك سنّت الهى است كه از زمان حضرت آدم(عليه السلام) تا قيامت جريان دارد.

ج) اين كه عبادت خدا در زمين بستگى به وجود حجّت خدا دارد.

د) در كلام حضرت به بهره مند شدن مردم از وجود امام(عليه السلام) در ايام غيبت تصريح شده است.